Categorieën
Meer…
Links
Peiling
Loading ...
De zaalvoetballers van TPP-Rotterdam hebben de eerste wedstrijd in de halve finales van de play-offs gewonnen van Hovocubo. In Zwaag werd het na verlenging 7-4 voor de Rotterdammers.
Na de reguliere speeltijd was het 4-4. Ibrahim Marbah en Kenan Koseoglu scoorden beide twee keer. In de verlenging nam Jamal El Ghannouti alle treffers voor zijn rekening.
Volgende week vrijdag is de return in het Rotterdamse Topsportcentrum. De winnaar van de best-of-three serie plaats zich voor de finale in de strijd om het landskampioenschap.
Meer beelden van de wedstrijd zijn maandag te zien in Sportclub Rijnmond.
Bron: RTV Rijnmmond
EINDHOVEN – De ontlading na afloop van de tweede finale wedstrijd tegen FCK De Hommel was enorm.Zingende en dansende spelers, bestuursleden die moeite hadden om hun vreugdetranen te onderdrukken en een uitzinnige supportersschare zorgden voor een spetterend feest. Na vijfentwintig jaar is de schaal weer terug in Eindhoven.
De wijze waarop dit kampioenschap tot stand is gekomen spreekt tot ieders verbeelding. In alle geledingen van de club was het vizier gericht op succes. Solidariteit, eensgezindheid, keihard werken en de ijzeren wil om te slagen hebben uiteindelijk tot het kampioenschap geleid. Een prestatie van formaat die met gouden letters in het archief van de club worden bijgeschreven.
Er was dit seizoen maar een team dat recht had op het kampioenschap. De overmacht waarmee in de halve finale HV/Desko opzij werd gezet, kreeg in de gedroomde finale tegen drievoudig landskampioen FCK De Hommel een overweldigend vervolg.
Vorige week werden de Bosschenaren al met 3-7 verslagen. Ook nu, in een kolkend Haagdijk, lieten de manschappen van de coaches Adriaansen en Badloe, geen spaan heel van een zwalkend De Hommel. De 8-2 overwinning was terecht.
De strakke koppies voorafgaand aan het duel spraken boekdelen. Niets werd aan het toeval overgelaten. De marge van vier doelpunten betekende nog niet dat de race gelopen was. In de eerste wedstrijd kende Ciba/VDL ook een zwakke fase waarin De Hommel vanuit het niets na een 0-3 achterstand in luttele minuten terugkwam tot 2-3. Dat moest nu voorkomen worden.
Al na twee minuten zat Ciba/VDL op rozen. Najib El Allouchi tekende voor de 1-0 op aangeven van Lukas Erens. De overvolle hal ontplofte en het feest kon beginnen. De Hommel mocht het spel gaan maken, was zelden gevaarlijk, maar kwam in de twaalfde minuut door toedoen van Nejjari op gelijke hoogte. Direct daarna werd het beangstigend stil op de tribunes toen Zaid el Morabiti De Hommel op voorsprong zette:1-2. De angst sloop in de ploeg en het was maar goed dat Mo Allouch twintig seconden voor de rust de bevrijdende 2-2 binnenschoot.
Na de pauze was er maar een ploeg die aanspraak op de overwinning mocht maken: Ciba/VDL.
Jantje Vogels rondde een actie van Karim Bali simpel af en dezelfde baltovenaar liet twee minuten later alles en iedereen zijn hakken zien: 4-2. Na het wegsturen van Johan Marce gaven de gasten zich over en dat was het juiste moment voor coach Adriaansen om iedereen in de feestvreugde te laten delen. Reserve doelman Sladjan Pengic kreeg zijn beloning voor een zijn gedisciplineerde opstelling als tweede keeper. Voor de jongelingen Wouter de Kramer en Odinga Nimako moet het een geweldige belevenis geweest zijn in deze ambiance hun opwachting te mogen maken. Het maakte niet meer uit wie er op het veld stond, alles liep op rolletjes. Opnieuw Jan Vogels en tweemaal Adil Zouthane, waarvan een `Adilleke`, zette de thuisclub op een 7-2 voorsprong. Het slotakkoord werd gezet door Najib El Allouchi: 8-2.
Het feest op de tribunes was toen al in volle gang, het wachten was op het laatste fluitsignaal. Aanvoerder Lukas Erens mocht de schaal in ontvangst nemen. Een bijzonder moment voor de club, maar ook voor hem, omdat hij vorig jaar bij zijn toenmalige club net naast de titel greep.
Datzelfde geldt ook voor Adil Zouthane en Marcel van der Kamp. De laatstgenoemde kon zijn geluk niet op. Hij gaat weer op het veld spelen en neemt op deze wijze afscheid van het zaalvoetbal in de top. Ook Jan Vogels kiest voor zijn maatschappelijke carrière en zal de club verlaten. Mister Cibatax, het toonbeeld van karakter en inzet, nam dit seizoen niet alleen in wedstrijden het voortouw, maar liet zich ook in de derde helft zien. Bij het ter perse gaan van dit verslag was hij nog in topvorm.
Spelers, technische staf, bestuur, sponsoren en trouwe aanhangers, gefeliciteerd met deze titel.
Nu snel het feestgedruis weer in.
Statistieken:
2e min. 1-0 Najib El Allouchi ( Lukas Erens)
12e min. 1-1 Omar Nejjari ( Zaid El Morabiti )
13e min. 1-2 Zaid El Morabiti ( Issy Hamdaoui)
20e min. 2-2 Mo Allouch (Karim Bali)
23e min. 3-2 Jan Vogels ( Karim Bali)
25e min. 4-2 Karim Bali
27e min. 5-2 Jan Vogels (Karim Bali)
29e min. 6-2 Adil Zouthane
33e min. 7-2 Adil Zouthane
34e min. 8-2 Najib El Allouchi
Geel:
10e min. Jordy van Dinteren (FCK)
Rood:
25e min. Johan Marce (FCK)
Scheidsrechters: Heren Van de Plas en Weyers
Toeschouwers: 850
Bron CFE VDL
DEN BOSCH -Door de eerste finalewedstrijd tegen FCK De Hommel met 3-7 te winnen, heeft Ciba/VDL zichzelf in een riante uitgangspositie gemanoeuvreerd. In de return, volgende week in sporthal De Haagdijk, moet het karwei worden afgemaakt en de landstitel binnengehaald worden.
Zover is het nog niet, want opponent FCK De Hommel zal zich niet zonder slag of stoot gewonnen geven en het kan in het zaalvoetbal snel gaan. Toch hoeft Ciba/VDL zich niet al te veel zorgen te maken. Naarmate het seizoen vorderde nam de stabiliteit in de ploeg toe, scoorde het er lustig op los en bleek het vooral in thuiswedstrijden onoverwinnelijk. Of dit allemaal voldoende is, zal volgende week moeten blijken. Op basis van het duel van zaterdagavond heeft Ciba/VDL de beste kaarten in handen. Groots was het allemaal niet, zeker voor de neutrale toeschouwer, maar daar gaat het nu niet meer om.
De spanning was voelbaar op de tribunes en vooral op het speelveld. De behoedzame manier waarop beide teams in de eerste helft te werk gingen, leverde geen spektakel op. Geen van beide ploegen wilde in het mes lopen en de schaakstukken verplaatsten zich langzaam over het bord, de strategie was bepalend in de openingsfase. Ciba/VDL, nog steeds zonder de geschorste Erens, bleef moeiteloos overeind en sloeg in de achtste minuut genadeloos toe. Een schitterend driehoekje werd door Najib El Allouchi afgewerkt en was de zo gewenste voorsprong een feit: 0-1. De Hommel vergrootte de druk, kwam sporadisch door, maar doelman Grimmelius toont zich al het gehele seizoen onklopbaar. Ciba/VDL bleef rustig en wachtte op de momenten die er ongetwijfeld zouden komen. De met een fikse blessure spelende Karim Bali werd fel op de huid gezeten door een getergd FCK, maar zijn functie als bliksemafleider gaf ruimte aan zijn medespelers. Een prima aanval werd door Marcel van de Kamp resoluut afgerond en na dertien minuten stond het ineens 0-2. De Hommel moest nu wel en kwam ook. Hamdaoui stuitte op Grimmelius en Nejari moest ook zijn meerdere erkennen in de absolute uitblinker. De druk werd groot en de time-out, aangevraagd door Adriaansen, kwam als geroepen.
Het enige probleem waarmee Ciba/VDL te kampen had was de vroege grote foutenlast. Een probleem waarmee de thuisploeg na de pauze te maken kreeg. De invloed die deze regel op het spel heeft is groter dan verwacht en komt het zaalvoetbal niet ten goede. De tijd dat er geen lichaamscontact mocht zijn is allang voorbij en als er dan ook nog snel voor wordt gefloten, zoals in deze wedstrijd, dan gaat dat ten koste van de schoonheid van het spelletje. Tot twee keer toe mocht De Hommel in de slotfase van tien meter aanleggen, maar Grimmelius pakte de inzetten van Borges en Hamdaoui op een weergaloze wijze. Tussen al de commotie door zette Jan Vogels na wederom een perfect uitgevoerde aanval op 0-3. Met deze stand gingen beide ploegen rusten. Een tussenstand waar niemand rekening mee had gehouden.
Na de thee gooide FCK het roer om en bracht het Johan Marce wat vaker. Deze routinier ging dieper spelen en zorgde voor meer gevaar in het doelgebied van de Eindhovenaren. Hij bracht met een listig hakje zijn ploeg terug in de wedstrijd en toen in de vijfentwintigste minuut Hamdaoui met een uithaal voor 2-3 zorgde, leek de wedstrijd te kantelen. Heel even maar, want Jan Vogels eiste twee minuten later de bal op, om aan te leggen voor een vrije trap op vijftien meter van het doel. De overtuiging in het schot was tekenend voor de ijzeren wil om te winnen: 2-4. De tegenslag kwam FCK De Hommel niet meer te boven.
Ciba/VDL heerste en kreeg loon naar werken in de dertigste minuut. De botsing tussen de reuzen Vogels en Thomassen leverde de doelman geel op en Adil Zouthane gooide met een snoeihard schot de deur definitief dicht: 2-5. direct daarna pakte Mo Allouch op aangeven van Bali ook zijn doelpuntje mee. Vijf minuten voor tijd was het weer Marcel van de Kamp die profiteerde van stoorwerk van Jan Vogels: 2-7. De hommel had de pech dat tot twee keer toe het houtwerk in de weg stond, maar de wedstrijd was allang gespeeld. Daar kon de derde treffer, gescoord door Nejari, niets meer aan veranderen. Een terechte overwinning voor de Eindhovenaren in een wedstrijd die niet tot ieders verbeelding sprak, maar de spanning veel vergoedde.
Vrijdag 11 juni staat “de tweede helft “op het programma. Zorg dat u op tijd komt want het aantal toegangsbewijzen is beperkt.
Statistieken:
8e min. 0-1 Najib El Allouchi (Jan Vogels)
13e min. 0-2 Marcel van de Kamp (Najib El Allouchi)
16e min. 0-3 Jan Vogels (Mo Allouch)
22e min. 1-3 Johan Marce
25e min. 2-3 Issy Hamdaoui
27e min. 2-4 Jan Vogels
31e min. 2-5 Adil Zouthane
33e min. 2-6 Mo Allouch (Karim Bali)
35e min. 2-7 Marcel van de Kamp
35e min. 3-7 Omar Nejari
Geel:
7e min. Dudu Machado (FCK)
30e min. Patrick Thomassen (FCK)
Tien meter:
17e min. Leandro Borges de Souza (FCK) gestopt
19e min. Issy Hamdaoui (FCK) gestopt
37e min. Jan Vogels (CFE) over.
Scheidsrechters: Heren Wesselman en Visser
Toeschouwers: 1000
Bron: CFE VDL Groep
Eindhoven -De basis voor het bereiken van de finale werd vorige week al gelegd in Purmerend tegen opponent HV/Desko. Door met 3-6 te winnen kon het eigenlijk in de thuiswedstrijd niet meer fout gaan. Even werd er getwijfeld toen bekend werd dat de laatste `echte`verdediger Marcel van de Kamp door een spierblessure verstek moest laten gaan. Een aderlating, zeker gezien het feit dat Lukas Erens wegens een schorsing ontbrak en Luca Farci, verre van fit, geen hele wedstrijd zou kunnen spelen. Vorige week werd er al geëxperimenteerd met Adil Zouthane als slot op de deur. Af en toe liet hij toen steekjes vallen omdat hij van nature aanvallend is ingesteld. In het duel van gisteravond groeide hij uit tot een van de uitblinkers. Hij was de baas in alle opzichten. Zijn directe tegenstander, broer Appie, moest gedurende de gehele wedstrijd, in hem zijn meerdere erkennen en in zijn kielzog trok hij zijn teamgenoten vooral voor de rust naar grote hoogte.
Een uitverkochte hal genoot van het optreden van de Haagdijkbewoners. De scherpte in de duels, het vasthouden van de concentratie, de teamgeest en de effectiviteit in de afwerking sprak tot ieders verbeelding. Alles klopte in de eerste helft en de 6-0!! voorsprong voor de pauze was een juiste afspiegeling van het spelbeeld. De gasten uit Purmerend deden er alles aan om er een wedstrijd van te maken en speelden beduidend beter dan vorige week, maar tegen dit geweld waren ze niet bestand. Uiteindelijk werd het 11-3, een monsterscore, waar niemand vooraf op had gerekend. De flow, waarin Ciba/VDL de laatste maanden in terecht is gekomen, houdt maar niet op. Nog twee finales en er kan weer een stuk geschiedenis worden geschreven. Ook als er naast het kampioenschap wordt gegrepen, is dit seizoen in alle opzichten geslaagd te noemen. In de reguliere competitie de sterkste, het winnen van de KNVB beker en het bereiken van de finale in de strijd om het landskampioenschap zijn prestaties die in de volgende jaargangen moeilijk te evenaren zullen zijn. De toekomst ziet er toch rooskleurig uit. Alleen Marcel van de Kamp verlaat de club om op het veld te gaan voetballen. De selectie wordt uitgebreid met goaltjesdief Appie Zouthane en de aanstormende talenten staan te trappelen om hun opwachting te maken. Een van hen, Wouter de Kramer, nam gisteren met twee doelpunten al een voorschotje en zadelt het trainerduo Adriaansen en Badloe met een luxeprobleem op.
De Braziliaanse klanken vooraf aan het duel, zweepten niet alleen de toeschouwers op, maar gaven ook de thuisploeg vleugels. Binnen zes minuten stond het door doelpunten van Allouch en El Allouchi al 2-0. Het kon toen al niet meer fout gaan. In de fase daarna deed ikoon Jan Vogels meerdere keren van zich spreken. In het verleden werd deze imposante gestalte ingezet als stormram. Nu ontpopt hij zich als aanspeelpunt en staat hij aan de basis van vele doelpunten. In een tijdsbestek van drie minuten zette hij Wouter de Kramer (tweemaal) en Mo Allouch vrij voor de keeper: 5-0.
Adil Zouthane bepaalde met een schitterend lobje de 6-0 ruststand.
In het tweede bedrijf zakte het hoge niveau van de eerste helft terug. Begrijpelijk, omdat het duel allang gespeeld was. De concentratie verslapte en HV/Desko wisselde grote delen van de tweede helft haar doelman Velzeboer in voor een vijfde veldspeler. Het creëerde daardoor wel meer kansen, kwam driemaal tot scoren, maar kon niet voorkomen dat er toch nog vijf keer gescoord werd door de Eindhovenaren. Driemaal Karim Bali, en Mo Allouch en Najib El Allouchi waren de doelpuntenmakers.
De eerste horde op weg naar.. is genomen. De tegenstander zal naar verwachting FCK De Hommel zijn en daarmee wordt de gedroomde finale voor coach Anil Badloe werkelijkheid. Hij mijmerde een aantal weken geleden al over een volle Maaspoort en een volle Haagdijk.
Een Brabants onderonsje, dat is al weer even geleden. Zover is het echter nog niet, maar Ciba/VDL is een van de finalisten en terecht.
Statistieken:
4e min. 1-0 Mo Allouch (Najib El Allouchi)
6e min. 2-0 Najib El Allouchi (Mo Allouch)
11e min. 3-0 Wouter de Kramer (Jan Vogels)
12e min 4-0 Mo Allouch (Jan Vogels)
14e min. 5-0 Wouter de Kramer (Jan Vogels)
18e min. 6-0 Adil Zouthane (Karim Bali)
24e min. 6-1 Mo Darri
26e min. 7-1 Karim Bali (Najib El Allouchi)
26e min. 7-2 Mo Darri
30e min. 8-2 Karim Bali ( Najib El Allouchi)
32e min. 8-3 Soufian Touzani (Mo Darri)
35e min. 9-3 Najib El Allouchi
35e min.10-3 Karim Bali
40e min. 11-3 Najib El allouchi
Scheidsrechters: Heren Weyers en Elijali
Geel:
26e min. Najib El Allouchi
Toeschouwers: 750
Gisteravond 21 mei was voor Watergras een zeer belangrijke avond. Thuis tegen Lake Valley kon door minimaal een gelijkspel promotie naar de Eredivisie worden veilig gesteld. Het nieuws dat promotie nu wel heel erg dichtbij was, (uit werd gewonnen met 2-3) was aan de ene kant mooi nieuws, maar aan de andere kant werkte het een beetje verlammend op de spelers. Ook was Adil Akanioui verhinderd om te spelen, zijn plaats werd ingenomen door Hamza Mehrach, voor hem z’n debuut in Watergras 1. Het was een wedstrijd waarin veel fout ging en het de laatste minuten was het billenknijpen voor het thuispubliek. In de Mammoet hing de spanning in de lucht, het was nog nooit zo muisstil tijdens een zaalvoetbalwedstrijd. Na het laatste fluitsignaal ging er een golf van opluchting door de zaal, want Watergras had een 2-2 gelijkspel uit het vuur gesleept, genoeg om Lake Valley uit te schakelen! Volgend jaar kunnen we genieten van Eredivisie zaalvoetbal in Gouda!
Maar zoals gezegd, tijdens de wedstrijd was dat niet te zien. Veel balverlies, (aan beide kanten overigens) leidde tot een rommelige openingsfase. Het was Valley dat met geluk op voorsprong al binnen een paar minuten. En schot vanaf de zijkant paste precies tussen de benen door van doelman Arjan Bouwers, en Watergras stond achter. Het kon nog een lastige dobber worden besefte iedereen toen, ondanks dat Valley ook 2 spelers miste. Gelukkig voor Watergras kwam er toen een fase waarin te zien was waarom we nu zijn waar we zijn. Snelle combinaties, driehoekjes en Valley moest terug in de verdediging. Een aanval opgezet door Zakaria Bodouaou kwam aan de zijkant terecht bij Arjen Potharst die hard en laag de bal inspeelde op Mohammed Bellahcen die bij de tweede paal stond om de bal binnen te werken, 1-1! Daarna ging Watergras door met drukzetten. Het was een mooie combinatie tussen Zakaria Bodouaou en Soufiane Chairi die alweer werd afgerond door Mohammed Bellahcen. Watergras stond met 2-1 voor, en de wedstrijd leek zich te kantelen in het voordeel van Watergras. Daarna volgde nog wat kansen voor Watergras maar helaas kon hier niet van worden geprofiteerd. Vlak voor het eind van de eerste helft volgde nog een fikse tegenvaller. Via de kluts en verschillende spelers kwam de bal per toeval terecht voor de voeten van een Valley speler, en het stond plots weer 2-2. Vlak daarna klonk het rustsignaal.
Toen de tweede helft was begonnen, en nog steeds de 2-2 stand, begon iedereen in de Mammoet te beseffen dat het met de minuut dichterbij kwam allemaal. Watergras begon ook steeds meer lange ballen te spelen, en zich terug te trekken. Valley ging alles of niks spelen, want die moesten wel scoren. Het ontaarde hierdoor in een waar gevecht, waarin ook veel mis ging. Alle spelers van Watergras gaven alles wat ze hadden, en het publiek leefde intens mee. De laatste paar minuten van het duel was het strijden geblazen, Valley ging proberen een goal af te dwingen door met 5 man te spelen. Hierdoor kon Watergras sporadisch uitbreken, maar vaak liep er dan nog net een speler of de keeper (die overigens sterk speelde) in de weg. De binnenkant van de paal werd ook nog twee keer geraakt door Valley, het publiek had het niet meer. Na een mislukte Valley aanval in de laatste minuut brak Watergras via Tom Rietberg uit, en die lokte slim de overtreding uit, en de keeper/speler van Valley kreeg de gele kaart en moest verder met 4 man. Iedereen gebaarde rust om de laatste minuut rustig uit de spelen, maar zelfs dit lukte ook niet, en snel liep iedereen terug om het doel te verdedigen. Lake Valley brak nog 1 keer uit, maar het werd niet meer gevaarlijk en daarna floot, het moet gezegd, uitstekende scheidsrechter af. Watergras viel elkaar in de armen, het feest kon beginnen, want de Eredivisie is bereikt! Spelers, bestuur en de rest gefeliciteerd, en hopelijk staan er mooie dingen te gebeuren volgend jaar.
Bron: Watergras
Gisteravond op 14 mei ’10 werd in Venray de eerste wedstrijd in de eerste ronde gespeeld voor promotie naar de Eredivisie. De eerste minuten was het erg wennen aan de speelstijl van de tegenstander maar nadat Watergras los kwam, was het de betere ploeg. Toen de kruitdampen opgetrokken waren stond er 2-3 op het scorebord. Een goede uitgangspositie, maar gezien de veldverhouding had het meer kunnen zijn.
Na de warming-up was het Lake Valley die mocht aftrappen. Tegen een onbekende ploeg beginnen is altijd aftasten. Ze speelden de bal goed rond, en Watergras kwam moeilijk in balbezit. De eerste minuten was het dus vooral goed geconcentreerd blijven en niet tegen een doelpunt aanlopen. De thuisploeg probeerde Arjan Bouwers vooral te verschalken met afstandschoten, want Watergras hield de ruimtes goed klein. Maar Arjan redde bekwaam. Het was Zakaria Bodouaou die als eerste fel ertussen zat en daarna kwam Watergras wat meer in zijn spel, en begon de aanvalsmachine te lopen. Nadat de eerste helft ongeveer op de helft was, kreeg Watergras z’n eerste kansen. Soufiane Chairi en Adil Akanioui konden helaas niet profiteren. Ook werd het houtwerk nog getest door Soufiane Chairi, de Watergras aanhang stond al te juichen, maar helaas mazzelde Lake Valley. We moeten nooit teveel woorden vuil maken aan de scheidsrechter, maar laten we het er maar op houden dat hij niet in vorm was vanavond. Eind eerste helft brak Adil Akanioui door om alleen op de keeper af te gaan, maar een speler van Lake Valley zette resoluut zijn been ervoor. De scheidsrechter stak echter zijn vingers in zijn oren en wilde van niks weten. Zo stond wonderbaarlijk genoeg 0-0 op het scorebord bij rust.
De tweede helft begon Watergras direct met druk zetten om een doelpunt te forceren. Het was echter een individuele actie van een Lake Valley speler die zorgde voor 1-0. Daarna was het Watergras die flink mazzelde, want een vrije trap kwam via een voet terecht bij Tom Rietberg, die haalde vol uit, de bal raakte de binnenkant van de paal, en volgens de keeper rolde de bal niet helemaal over de doellijn maar de scheidsrechter gaf doelpunt, 1-1! Gezien de kansenverhouding dik verdiend. Watergras ging door met zoeken naar doelpunten, en het was Adil Akanioui die zorgde voor de 1-2. Na weer een loepzuivere steekpass van Mohammed Bellahcen stond hij bij de tweede paal vrij om in de tikken. Daarna was er weer een moment voor de scheidsrechter: Soufian Chairi ging over de knie bij een Valley-verdediger, en iedereen dacht vrije trap, maar er werd niet gefloten. Een Valley-speler stond stil en pakte de bal op om de bal aan Watergras te geven, maar nu floot de scheidsrechter voor een vrije trap voor Valley! Nu kwam Anouar Chairi binnen de lijnen. Hij viel uitstekend in, weinig balverlies en goede passing. Na een mislukte aanval van Valley brak Watergras uit met 3 man. Anouar Chairi stond helemaal vrij op rechts en hij gaf een perfecte bal op Mohammed Bellahcen die laag en hard raak schoot. 1-3! De wedstrijd was inmiddels op z’n eind gelopen maar de scheidsrechter liet vrij lang nog doorspelen. Valley profiteerde hiervan door met 5 veldspelers de 2-3 te maken. Daarna werd direct afgefloten. Watergras kan zich nu gaan opmaken voor de thuiswedstrijd in de Mammoet op 21 mei, een wedstrijd waar we met vertrouwen tegenaan kunnen kijken. Met een volle Mammoet achter de ploeg moeten we hopelijk een betere score kunnen neerzetten!
Bron: Watergras
In een goedbevolkte Sterrenburghal mocht DZS Team Truva een feestje bouwen. De ploeg van Samir Yaagobi won vrijdagavond met 3-1 van FV Snoekie uit Den Haag en dwong daarmee een ticket af voor de Eredivisie B volgend seizoen.
Minder dan een etmaal voor het begin van de wedstrijd kreeg DZS te horen dat de nacompetitie dit jaar aanzienlijk was ingekort. In plaats van drie ronden van in totaal vijf wedstrijden, zou de beslissing nu al na twee wedstrijden vallen. Dat kwam door een aantal afzeggingen in de Eredivisie voor volgend seizoen. Een overwinning op FV Snoekie was na het 1-1 gelijkspel van vorige week dus voldoende voor een plek in de Eredivisie.
En die overwinning kwam er ook. DZS en Snoekie maakten er –net als een week eerder- een bijzonder aantrekkelijke wedstrijd van. De wedstrijd van deze week haalde niet het kwalitatieve hoge niveau van de wedstrijd in Den Haag, maar de nadrukkelijk aanwezige spanning compenseerde dat moeiteloos. ,,Toch heb ik met vlagen genoten’’, zei trainer Samir Yaagobi achteraf. ,,Maar er zaten ook momenten bij dat ik behoorlijk heb zitten stressen’’.
In de eerste helft was het namelijk Snoekie die als eerste aandrong op de goal van doelman Moussa Jihate. Achraf Dahruz plaatste in de openingsfase de bal op de paal, iets dat door ploeggenoten in de rest van de wedstrijd nog drie keer nagedaan werd. Na tien minuten nam DZS het veldoverwicht over. De goal viel echter aan de andere kant, voor de gasten uit Den Haag. Jihate kreeg een voorzet niet goed onder cotrole en Said Marfouk was er als de kippen bij om de bal in de goal te plaatsen. Het meegereisde publiek uit Den Haag maakte er vanaf dat moment een feest van in de Sterrenburghal.
Dat feest verstomde acht minuten later. DZS speelde met een man meer, na een gele kaart voor een Snoekie-speler. Aanvankelijk leek de man-meer-situatie niet voor veel gevaar te zorgen, de enige échte kans was wel raak; Miloud el Lekfif schoot de bal achter de uitstekend keepende Attalhaoui.
Na rust nam DZS eindelijk afstand, maar dat gebeurde pas na een zenuwopbrekend kwartier. Vooral Miloud el Lekfif bracht de DZS-aanhang tot wanhoop door een aantal uitstekend zelfgecreëerde kansen om zeep te helpen. Dordtenaar Jordany Martinus wist negen minuten voor het einde de ban te breken, hij werd uitstekend in stelling gebracht door Abdellatif Ayadi en schoot DZS op voorsprong. Een paar minuten later was het helemaal feest, toen Martinus ook de derde DZS-goal binnenschoot, wederom op aangeven van uitblinker Ayadi.
De slotfase werd nog even ontsierd door de rode kaart voor sterspeler Fouad Marfouk van FV Snoekie. In het opstootje, dat aanleiding was voor de rode kaart, kwam het Haagse publiek (dat daarvoor alleen maar positief opviel door de uitstekende sfeer die ze creëerde) het veld op, maar dit werd door alle aanwezige partijen snel in de kiem gesmoord.
Na het laatste fluitsignaal van scheidsrechters D’Onorio en Altundaz kon het feest echt beginnen. In alle haast –het bestuur had ten slotte maar een paar uur om alles te regelen- werden de bloemen uitgedeeld en een soort ‘nacompetitiekampioensschaal’ uitgereikt.
Volgens seizoen speelt DZS Team Truva dus weer op het niveau, waar het in de seizoenen 2007/2008 en 2008/2009 ook al speelde, de Eredivisie. Voor trainer Yaagobi was de promotie een hoofdprijs in zijn eerste seizoen als hoofdtrainer bij een zaalvoetbalclub: ,,Dat realiseer ik me ook nog niet helemaal. Voorlopig ben ik alleen nog maar aan het genieten’’.
Bron: DZS
UTRECHT - FC Rijswijk/Argos Packaging heeft zich door een 4-1 overwinning op ZSW/Orient Plaza verzekerd van promotie naar het zaalvoetbalwalhalla of te wel de Topdivisie.
In sporthal Galgenwaard in Utrecht stond de ploeg van trainer/coach Steven Poeran bij rust al met 2-0 voor door treffers van Roger Smeets en Jeffrey Ramkisoen. Na de thee was het Tarik Belmoussa die de 3-0 aantekende alvorens de gasten uit Wijchen wat terug konden doen. Vlak voor tijd was het opnieuw Roger Smeets die aan alle onzekerheid een einde maakte door de 4-1 eindstand op het scorebord te zetten.
Bron: Haags Sport Portaal
Opvallend was dat ZSW en FCR werden gecoacht door respectievelijk Jan Harting Junior en Jan Harting Senior.
FC Westland enige regioploeg in topdivisie
Door winst afgelopen vrijdag in Utrecht in de finale van de nacompetitie op ZSW/Orient Plaza mag FC Rijswijk volgend seizoen uitkomen op het hoogste zaalvoetbalniveau van Nederland: de Topdivisie. Dit betekent ook dat de club, die volgend seizoen verder gaat onder de naam FC Westland, met als naamskoppeling sponsor EventPlaza, zal moeten voldoen aan de zware licentie-eisen van de KNVB.
Trainen
De club gaat haar thuisduel komend seizoen afwerken in sporthal De Pijl in Naaldwijk. De sporthal is onlangs al – in het kader van die licentievoorwaarden – door de KNVB beoordeeld en goed bevonden. In de licentievoorwaarden staat ook dat het team een vereist aantal malen per week moet trainen. Dat gaat gebeuren in de sporthal in Honselersdijk en Poeldijk. Bovendien mogen spelers die actief zijn in de Topdivisie, niet meer op het veld uitkomen in de A-categorie, dat wil in ieder geval zeggen de standaardklasse.
Dilemma
Voor een speler als Jeffrey Ramkisoen betekent dit een dilemma. Hij behoort op het veld tot de A-selectie van Westlandia-trainer Wilfred van Leeuwen. Of hij gaat met Westlandia proberen een plaats te veroveren in de (nieuw te vormen) Topklasse op het veld, of hij gaat met FC Westland het avontuur aan in de zaal op het hoogste niveau. Het spreekt voor zich dat ook Haaglanden Voetbal.nl komend seizoen ruim aandacht zal schenken aan de wedstrijden van FC Westland/EventPlaza.
Bron: voetbalrotterdam.nl
HEERHUGOWAARD – De zaalvoetballers van FC Marlène hebben zaterdagavond de derde landstitel in de geschiedenis van de club veroverd.
Pas in de slotminuut van de tweede finalewedstrijd tegen KW/J&M loodste Jeroen Kossen met zijn bevrijdende gelijkmaker (4-4) de thuisploeg in veilige haven. Het gelijke spel volstond voor FC Marlène aangezien het eerste duel tegen KW in Veldhoven een week eerder met 1-2 was gewonnen.
FC Marlène kende voor 900 toeschouwers in de bomvolle sporthal Waardergolf een dramatische start. Binnen acht minuten keek de thuisploeg tegen een 0-3 achterstand aan door doelpunten van Appie Zouthane, Jamal el Ghannouti en Said Makrane. Met een verrassend afstandsschot bracht Dennis Selbach weer hoop in de Heerhugowaardse harten. Nadat Adil Salih de kans op de aansluiting uit een strafschop had laten liggen, scoorde hij kort voor de rust wel de 2-3.
Drie minuten na de hervatting rondde Jeroen Kossen een fraaie soloactie doeltreffend af (3-3). Marlène was daarna dichtbij een voorsprong, maar een defensie onachtzaamheid werd door Appie Zouthane meteen afgestraft (3-4). Juist op het moment dat het publiek rekening ging houden met een zenuwslopende verlenging, gaf Jeroen Kossen met zijn tweede treffer van de avond het startsein voor het kampioensfeest.
FC Marlène was eerder landskampioen in 2004 en 2006. Dit seizoen won de ploeg van de vertrekkende coach Maarten Frankfort ook (voor de vijfde keer) de KNVB-beker
Bron: NHD
HEERHUGOWAARD – Met betraande ogen en een blik vol ongeloof staarden de spelers van KW/J&M naar het overhandigen van de kampioensschaal aan FC Marlène-aanvoerder Peter Rozenbeek. De Veldhovense formatie had het finaleduel grotendeels in handen, maar door arbitrale dwalingen kwam de titel terecht bij de ploeg die er het minste aanspraak op mocht maken. De 4-4 eindstand was onvoldoende om de 2-1 thuisnederlaag ongedaan te maken.
“Onrecht bestaat nog”, foeterde de vaak ongrijpbare uitblinker Appie Zouthane. “Wij horen de kampioen te zijn. Net als in de wedstrijd om de Benelux Cup zijn we op zijn best als er spanning op de wedstrijd staat. Ongelooflijk zoals we hier door de scheidsrechters zijn genaaid. Maar ja, het is FC Marlène en daar mag je niet aankomen.”
KW/J&M kende een droomstart. De wedstrijd was 42 seconden aan de gang toen Zouthane de bomvolle tribunes in sporthal Waadergolf stil kreeg, 0-1. Drie minuten later stond het al 0-3, door toedoen van Jamal El Ghannouti en Saïd Makrani. Met haarscherpe counters werd de favoriete thuisclub keer op keer voor het blok gezet. De 1-3 van Dennis Selbach was slechts een speldenprik waarover niemand aan Veldhovense zijde zich druk maken. Totdat arbiter Weijers het nodig vond om drie minuten voor rust een intrap tegen de arm van de weerloze Niels van Gemert met een strafschop te bestraffen. Ook kreeg Van Gemert nog een gele kaart. Het was het begin van een opeenstapeling van dubieuze beslissingen. Daarbij maakte Weijers’ collega Eljilali het nog bonter door na de pauze argeloos tot drie keer toe een handsbal bij FC Marlène weg te wuiven. Ook daarna vielen beslissingen in KW’s nadeel uit.
Zelden werd een finale op een dergelijke discutabele manier beslist. De rust ging in met een 2-3 stand. De thuisclub maakte er vlak na de pauze 3-3 van. Het geroutineerde KW/J&M kwam via Appie Zouthane weer op 3-4 totdat de bal in de voorlaatste minuut na een onschuldig lijkende aanval ineens in het net lag, 4-4.
De laatste keer dat een club uit deze regio de landstitel won, was in 1980. In het Marco Fit van toen was Wim van Gemert een veel scorende aanvaller. Zijn zoon Niels leek een waardige opvolger te gaan worden. “Ik heb hier geen woorden voor. Dit is zo zuur”, stamelde de Eindhovenaar. “Ik heb met mijn vader regelmatig gefilosofeerd over het winnen van de landstitel. Nu waren we er zo dichtbij en dan wordt op deze manier je die kans ontnomen.” Minutenlang staarde de lange aanvaller wezenloos voor zich uit. “We wisten dat ze te pakken waren. Maar tegen deze manier van arbitreren kan niemand op. Het zal nog wel even duren voor deze kater verwerkt is.” Voor Marcel Neggers komt een einde aan een tweejarige periode van hoofdsponsorschap. “Vooraf had niemand kunnen voorspellen dat we de Benelux Cup zouden winnen en in de finale van het Nederlands kampioenschap zouden staan. Er had meer ingezeten. Dit is een finale onwaardig.”
Bron: ED
VELDHOVEN – FC Marlène heeft een goede, eerste stap gezet naar de landstitel futsal. In Veldhoven werd KW/J&M zaterdag met 1-2 verslagen. Op 13 juni volgt de tweede en beslissende wedstrijd en heeft Marlène aan een gelijkspel genoeg om de schaal in ontvangst te nemen.
Het eerste duel tussen de nummers één (Marlène) en twee (KW/J&M) van het reguliere seizoen had twee gezichten. In de eerste helft waren de bezoekers lange tijd de bovenliggende partij, mede dankzij de 0-1 van Kees Thies (foto) al in de eerste minuut. Die score had nog hoger kunnen uitvallen in de fase die volgde, maar doelman Marcel Neggers stond treffers van Rachid El Kaddouri, Mo Attaibi en Adil Salih in de weg.
Kanteling
Vlak voor rust kantelde het duel. Eerst wist Peter Rozenbeek namens Marlène Niels van Gemert nog van scoren te houden, maar uit de corner die volgde scoorde Van Gemert alsnog. Na de onderbreking was het beste van het spel voor KW/J&M, maar Appie Zouthane, Said Makrani en Soufiane Touzani wisten niet te scoren. Tussendoor ontsnapte Attaibi aan rood, na een forse charge op Anouk Roest. Met geel kwam de international goed weg.
Zeven minuten voor tijd kwam Marlène uit het niets op 1-2, al was de treffer fraai. Sander de Zwart vond door het centrum El Kaddouri, die laag binnen schoof. Daarna zocht KW/J&M naar een tweede gelijkmaker, maar was het Marlène dat de kansen kreeg. Thies en Jeroen Kossen schoten op de paal, terwijl Neggers ook een keer katachtig redde op een poging van Salih. Daardoor bleef het bij 1-2 en mag KW/J&M nog hopen op de kampioensschaal.
Moeten
Appie Zouthane ziet ook zeker kansen voor zijn ploeg. ,,Eén doelpunt verschil, dat kun je niet verdedigen. Al hebben ze dat voordeel dus wel. Wij zullen daar moeten. Maar we hebben ook nu weer bewezen dat we kansen kunnen creëren tegen een topclub als Marlène.”
Rozenbeek beseft dat de eerste slag gewonnen is, maar dat Marlène de schaal alles behalve al in de prijzenkast heeft. ,,Ik heb wel eens met 3-0 voor gestaan in de play-offs en het nog niet gehaald. We zullen dus echt nog vol aan de bak moeten. Zij hebben een goede ploeg, dat hebben ze zeker na rust laten zien. Wij maken die 1-2 eigenlijk uit het niets, en ik ben ook zeker niet tevreden over ons spel na rust, maar winnen is altijd lekker.”
Statistieken:
KW/J&M – FC Marlène 1-2 (1-1).
Scoreverloop: 1. 0-1 Kees Thies, 26. 1-1 Niels van Gemert, 33. Rachid El Kaddouri 1-2.
Bron: KNVB
VELDHOVEN – In de strijd om het landskampioenschap 2008-2009 heeft FC Marlène uit Heerhugowaard zichzelf een redelijke uitgangspositie gecreëerd. In Veldhoven won de ploeg van Maarten Frankfort nipt met 1-2 van KW/J&M en zal de ploeg uit Heerhugowaard de return van volgende week met dat lichte voordeel thuis proberen de derde titel te pakken in het bestaan van de club.
De Waardse formatie begon goed aan de wedstrijd want binnen 53 seconden schoot Kees Thies FC Marlène naar een 0-1 voorsprong. Daarna kregen de Noord-Hollanders nog meer kansen maar deze werden niet benut. Het spel van beide ploegen zakte daarna ver weg en kon je nauwelijks spreken van een finale wedstrijd. Bij vlagen werd er slap en ongeconcentreerd gespeeld en vooral bij KW/J&M haalde verschillende spelers niet het gewenste nivo. Vlak voor de rust kwamen de gastheren verdiend op 1-1. Nadat eerst een aanval van KW/J&M afgeslagen werd door de defensie van FC Marlène schoot Niels van Gemert uit een hoekschop de gelijkmaker binnen.
Na de rust werd het spelbeeld een stuk aantrekkelijker voor de 450 toeschouwers. Blijkbaar hadden de donderpreken van Maarten Frankfort en Brahim Yousef wonderen gedaan want het tempo lag een stuk hoger en werd er positioneel beter gespeeld. In die fase onderscheiden vooral de keepers zich waardoor er en lange tijd een status quo was in de wedstrijd. Zeven minuten voor tijd kwam FC Marlène op een voorsprong. Een splijtende pass van Sander de Zwart werd door Rachid el Khadouri bij de tweede paal fraai omgezet in de 1-2. FC Marlène voelde dat er meer in zat en in de slotfase kreeg de ploeg uit Heerhugowaard nog enkele grote kansen. Inzetten van Kees Thies strandde op het houtwerk en de keeper en Jeroen Kossen kreeg ook twee grote mogelijkheden. Het bleef echter 1-2 en zal de return komende zaterdag in Heerhugowaard de beslissing moeten brengen wie er landskampioen van het seizoen 2008-2009 zal worden.
Bron: Leo Giovannangelo
Met dank aan Radio Hoorn!!