De eerste confrontatie tussen de bekerwinnaars van België en Nederland heeft een 4-2 voorsprong voor de Belgen opgeleverd. De return is op 17 februari in Heerhugowaard.

FCK/De Hommel, uit Den Bosch, wordt in de landelijke bekercompetitie de volgende tegenstander van FC Marlène, dat in een tegenvallende wedstrijd weliswaar geen kind had aan eredivisionist ZSW uit Wychen, maar wel behoorlijk wat tijd nodig had om het duidelijke veldoverwicht ook in cijfers uit te drukken!

De Heerhugowaarders keken zelfs al vrij vroeg (3′) tegen een 0-1 achterstand aan en slaagde er pas in de 12e minuut van de eerste helft in, om die achterstand weg te werken. 

Via een 3-1 ruststand liep de ploeg van Kenneth Goudmijn in de tweede helft uit naar een 6-1 voorsprong, maar ook in deze speelhelft moest het publiek 10 minuten wachten, alvorens er gescoord werd.

Het slotakkoord was voor de bezoekers uit Wychen, door een zeldzaam foutje van international Peter Roozenbeek, zodat de eindscore 6-2 bedroeg!

Dol van vreugde dansten oud en jong samen om de overwinning te vieren. De spelers FC Marlène hadden zojuist het laatste fluitsignaal gehoord na een thriller van een wedstrijd. Dankzij een zeer late treffer van Roy Huisman kon het vreugdegehuppel rondom het winnen van de KNVB-Beker ingezet. Het is voor de zesde keer dat FC Marlène de troffee omhoog mocht houden. Deze keer met een zeer jonge selectie.

Eerlijk is eerlijk, het had zo maar een donkere avond voor de FC kunnen worden. In de eerste helft deed Hovo al van zich spreken. Na rust hadden de Hoornaars de Heerhugowaarders in de tang en hadden ze de wedstrijd kunnen beslissen. Dat deden ze niet en dat liet ruimte voor Huisman om een vlammend schot achter de verstijfde Van Leeuwen te plaatsen.

Bij aanvang van de partij viel op dat FC Marlène met een jong setje startte. Van de acht veldspelers (twee blokken van vier) die Goudmijn gebruikte, waren er vijf 21 jaar of jonger. Kees Thies, Dennis Selbach en Joep Groen bleven als ervaren spelers langs de kant. Groen, net hersteld van een knieoperatie, kwam in de slotminuten nog in actie. De andere twee geblesseerden zaten te nagelbijten achter de reservebank.

Want nagelbijten werd het. Direct in de beginfase leek FC Marlène vooral voetballend de baas, maar was Hovo gevaarlijker. Richard Meijer en Nick Visser kwamen alleen door op Rozenbeek, maar die zat er telkens kort op. Ook een volley van Jeroen de Groot keerde de doelman van nabij. Ondertussen waren de Waarders ook dicht bij de openningstreffer geweest. Kossen zag een geweldige steekpass niet binnengelopen worden en de ijzersterke De Zwart zag een schot ter nauwernood gekeerd.

In de vijftiende minuut kon het Waardse publiek de handen in de lucht gooien. Roy Huisman was het eindstation van een uitgedokterde aanval. Daar leek het wel bij te blijven in de eerste helft, totdat FC Marlène in de laatste minuut het geluk mee had. Kossen wilde hard voorzetten op een teamgenoot, maar zag tot zijn plezier het leer via twee Hovocubianen het doel in caramboleren.

De zetel waarin FC Marlène zichzelf zette, werd hard onderuit gehaald door Hovo. Aanvalsleider Every Janzen tekende voor de 2-1. Hovo zette nog een tandje bij en ging op jacht. De selectie van Goudmijn was ‘het’ even kwijt en de zenuwen sloegen toe. Zeker toen gele kaarten voor De Zwart en Kossen betekende dat ze met nog maar twee veldspelers overbleven. Wonder boven wonder profiteerde Hovo niet. Dat was aan het keiharde werk van Velseboer en Boumann te danken, de oudste (36) en de jongste (17) van het veld.

Het werd wat onaangenamer in het veld, en dat kwam de strijd maar niet de partij ten goede. Hovo verraste met een meevoetballende doelman en zette zo de scores weer op gelijk. Opnieuw was Janzen de doelpuntenmaker. Met nog tweeeneenhalve minuut op de klok werd de spanning steeds groter. Hovo leek nog altijd de meeste aanspraak te maken. Huisman haalde echter verlossend uit op 47 seconden voor het eind. Opnieuw de meespelende doelman van Hovo er in. En opnieuw een grote, hele grote kans, maar doelman Rozenbeek kon zich opnieuw onderscheiden met een superbe redding.

De laatste seconden waren voor de jongkies van FC Marlène en na het fluitsignaal barstte de vreugde los. Met veel plezier ging de cup van hand tot hand en lijkt er een belofte voor de toekomst te ontstaan. FC Marlène pakt zijn zesde KNVB-beker met jonge gedreven spelers. Dat maakt de club een geduchte tegenstander voor de komende jaren.

Multimedia

Er zijn (nog) geen foto’s.
Statistieken
‘ Stand Doelpuntenmaker Assist
‘ 1-0 Huisman -
‘ 2-0 De Groot (e.d.) -
RUST
‘ 2-1 Janzen -
‘ 2-2 Janzen -
‘ 3-2 Huisman

Bron:
Video: Said
Verslag: FC Marlene

FC Marlène heeft dit jaar de KNVB beker op zijn naam geschreven. De ploeg uit Heerhugowaard was donderdagavond in Sporthallen Zuid met 3-2 te sterk voor Hovocubo. ,,Dit zijn de mooiste overwinningen.”

De spelers van Hovocubo verlieten als aangeslagen boksers het veld. De teleurstelling was enorm bij de manschappen van trainer Sander van Dijk. De Hoornaars kwamen twee minuten voor tijd terug van een 2-0 achterstand, maar slechts 47 seconden voor het laatste fluitsignaal dompelde Roy Huisman (foto) Hovocubo in diepe rouw.  

,,Ongelooflijk. Dit doet echt pijn”, aldus Every Janzen. De speler van Hovocubo leek de grote held aan de kant van de Hoornse ploeg te worden door beide treffers te noteren. ,,Maar nu is alles dus voor niets geweest. Vlak voor de 2-2 miste ik een enorme mogelijkheid, daarom was ik zo blij met die late gelijkmaker. We hadden Marlène bij de keel, maar dus niet strak genoeg. Zonde.”  

Dat het nog een echte finale werd, mocht een klein wonder genoemd worden. Marlène was de eerste helft zonder al te goed te spelen heer en meester op het veld en kwam dan ook al voor rust op een comfortabele 2-0 voorsprong. Eerst was het Huisman die met een droge knal scoorde en even later zag Sander de Zwart zijn schot met het nodige fortuin achter de kansloze doelman Ronald van Leeuwen verdwijnen.  

Opluchting 

En toch presteerde Marlène het om de wedstrijd nog bijna uit handen te geven. De opluchting was dan ook groot bij trainer Kenneth Goudmijn. ,,Natuurlijk is er de opluchting, maar iedereen moet niet denken dat we deze wedstrijd zomaar even winnen. We hebben een hele jonge ploeg die nog niet de ervaring heeft om duels makkelijk uit te spelen.” 

Ook Goudmijn had eerlijk gezegd al gerekend op een verlenging. ,,Maar daar had Roy blijkbaar geen zin in. Dit zijn de mooiste overwinningen. Alle credits ook naar Hovocubo. Samen hebben we er een fantastische finale van gemaakt.” Janzen had weinig aan die woorden. ,,Dit blijft nog wel een tijdje in mijn hoofd rondspoken. Dit had niet gehoeven.”

http://www.zaalvoetbal-landelijk.nl

We hebben gewoon een zeer knappe prestatie geleverd tijdens de finale. Dat is de conclusie die je van iedereen hoort. Elk persoon die je aanspreek zegt nagenoeg het zelfde “als je drie tegenstanders op rij van de 1e divisie verslaat verdien je de KNVB beker meer dan terecht”

Qua voetbal was het zeker niet een hele sterke pot om naar te kijken, maar spannend was het zeer zeker. Bristol Team/B-Fit begon afhoudend aan het duel en was zeker de eerste 25 minuten de ploeg die het initiatief nam. Kansen waren er zeker, maar soms dachten de spelers er te simpel over. Als je op momenten voor de keeper staat moet je de bal erin rammen. Nu probeerde men het soms te mooi op te lossen. Kansen waren er zeker om op een snelle voorsprong te komen. Je kon duidelijk merken dat FC EL een vaste man op Desley Ubbink had gezet. Toch ontsnapte hij een moment van zijn directe tegenstander. Uit een onmogelijk hoek schoot hij de bal in de bovenhoek binnen. Dit was precies wat we nodig hadden. Bristol Team/B-Fit bleef geconcentreerd spelen en hield de deur achterin goed gesloten. Maikel Ubbink en Jeroen de Vlaming gaven geen krimp en zouden de gehele wedstrijd spelen. Deze twee achterin weghalen zou te riskant zijn geweest. Met een een van de beste keepers in de hoofdklasse hebben we met Tim Kerseboom een goed blok staan.

In de rust was nauwelijks een motivatie gesprek nodig. De jongens pepte elkaar dusdanig op wat we eigenlijk nooit gezien hebben. Continue werd er tegenelkaar gezegd “nog 25 minuten boys vol erop” Bij het begin van de laatste 25 minuten van deze bekerwedstrijd was te merken dat de tegenstander van een ander vaatje ging tappen. Ze jaagde op de gelijkmaker, en die zou er ook komen. De tandem achterin liet een keer een gaatje vallen en Tim kon deze bal niet stoppen. Men bleef ondanks deze tegentreffer geconcentreerd spelen. Van achteruit goed de opbouw verzorgen en loeren op de kansen. Rob vanden Buijs werd iets meer naar voren geschoven om de inkomende mensen te bedienen. Het pakten een aantal keren goed uit, maar ook aan de kant van FC EL stond een goede keeper. Achraf Kholali had een goede actie aan de zijkant met een panna kreeg hij het applaus van de ruim 250 koppig publiek. Dennis Geeraers was wederom sterk aan de bal, maar kon het net dit keer niet vinden. De minuten tikten langzaam naar het einde en assistent coach Toon Ubbink zat al te denken aan een verlenging. Hans Lauwen dacht hier ondanks de zenuwen anders over. Net zoals de wissel spelers op de bank. Wie hem nu maakt gaat deze partij winnen, en gelukkig viel het kwartje aan de kant van de Roosendalers. Jeroen de Vlaming kreeg de bal van de goed spelende Eric Antens. Jeroen gleed als een aal door de verdediging en schoot 4 minuten voor tijd de bal achter de goelie. De spanning was om te snijden de laatste minuten. FC EL probeerden met schoten de gelijkmaker alsnog op het bord te krijgen. Tim Kerseboom hield alles eruit en wilden niet capituleren. Het team uit Etten Leur was er heel dichtbij zeker toen Achraf voor twee minuten naar het strafbankje moest. Het waren benauwende minuten aan uitverdedigen werd niet meer gedacht. Als de bal onderschept werd was het naar voren rammen. Ondertussen had FC EL een extra veldspeler ingebracht, maar niets hielp meer.

De opluchting was zo enorm groot bij het horen van het laatste fluitsignaal. Bristol Team/B-Fit had het dan toch geflikt. Een enorme prestatie door ook deze tegenstander opzij te zetten. Men kan zich nu op gaan maken voor het volgende seizoen als het uitkomt in de landelijk beker. Dit zal moeten gebeuren zonder Desley Ubbink(vertrek naar Willem2)en Rob vanden Buijs die ermee stopt. Maar wat hebben deze twee meegeholpen aan deze prestatie.

Hopelijk komt hier volgend jaar nog een felbegeerde prijs bij. In de kleedkamer had men het er nadrukkelijk over. Roosendaal kan bijna niet onderuit aan deze geweldige prestatie.

Verslag: Bristol team
Video: FCEL

Eigenlijk stond de uitslag vooraf al bekend, ondanks dat in zaalvoetbal alles mogelijk is, maar tussen top 1e divisie en middenmoot hoofdklasse, zit zodanig kwaliteitsverschil, dat je hooguit 1 op 10 keer met een verrassing geconfronteerd zou kunnen worden.

Tegen de huidige top 4 uit de 1e divisie zou hoofdklasser VVS’46 er zeker drie verliezen, terwijl de vierde hooguit twijfelachtig zou zijn. Die vierde tegenstander, waar we op doelen, is BZV/Hommersen. Maar dan hebben we het ook over een burenruzie en spelen heel andere sentimenten een rol.

Vorig seizoen slaagde VVS er tot tweemaal aan toe in om te winnen van BZV en die twee overwinningen waren de mentale bagage in de hoop op een goed resultaat, waarmee vanuit Spanbroek richting Koog aan den Zaan werd gereisd.

Een moeizame reis ook nog, omdat de Spanbroekers wat moeite hadden om sporthal De Sprong te vinden, maar uiteindelijk gelukte dat toch.

Binnen 15 seconden na het beginsignaal van scheidsrechter Lars van Leeuwen, voor ons overigens een compleet nieuw gezicht, die bovendien niet onverdienstelijk stond te fluiten, wist VVS in welke heksenketel het terecht gekomen was.

Met, zeker voor de maandagavond, een goed gevulde tribune, lag de bal al achter keeper Niels Vriend voordat hij er erg in had.

De schiettent leek daarmee geopend, maar eerst kwam er nog een Zaans momentje van ‘oeps’ toen VVS de 1-1 achter keeper Harry Boon wist te schieten.

De manier waarop Chris Manuputty, VVS vervolgens duidelijk maakte, dat er voor de Westfriezen niet te halen viel in Koog aan den Zaan, zou eigenlijk verboden moeten worden. Zo ontiegelijk hard namelijk werd die 2-1 binnen geschoten, dat er wel gewonden hadden kunnen vallen.

Het was voor Kondo Budjang wel het zijn om gestaag de score op te voeren, alhoewel niet onvermeld mag blijven, dat 3 doelpunten middens tussenkomst van Spanbroekers binnen vielen.

Bij een 5-1 ruststand op het scorebord, maar tussen de oren 6-1 (zie de beelden), wisselden beide ploegen van speelhelft, maar VVS deed dat inmiddels met 1 speler minder.

Vlak voor rust kwam Frank Huibers van VVS namelijk op de bal te staan en liep daarbij een zodanige blessure (zwaar opgerekte enkelbanden) op, dat voor hem het seizoen ten einde is. Maar niet alleen het zaalvoetbalseizoen, over twee weken staat een wintersportvakantie gepland en het zou zomaar kunnen, dat dat alleen près- en après-ski gaat worden.

Overigens kreeg ook Huibers, net als eerder collega Leo Giovannangelo, een beeld van de geweldige Molukse gastvrijheid, die bij Kondo Budjang heerst, want de vakkundige verpakking waarmee de enkel van Huibers later op de avond huiswaarts keerde, was aangelegd door de verzorger van Kondo Budjang! Klasse!

Maar goed, daar hielden de Zaanse vriendelijkheden tijdelijk weer even op, want er moest nog een tweede helft afgewerkt worden. Een zakelijke tweede helft, want de wedstrijd was natuurlijk al gespeeld!

Bij 9-1 kreeg VVS de mogelijkheid om de score een iets draaglijker aanzien te geven, alhoewel de eerlijkheid gebied te zeggen, dat de Spanbroekers daar wel enkele mogelijkheden meer voor kreeg, maar op die momenten ontbrak de echte ‘killersmentaliteit’.

Kondo Budjang moest dus een tweede tegendoelpunt incasseren, maar vond daarin ook weer de motivatie om voor de ’10′ te gaan. Die kwam er ook, ook nog gevolgd door de 11, wat de eindstand bracht op 11-2.

Kondo Budjang bekert dus door, terwijl VVS’46 een leermoment kende, in een ambiance, die ons terugvoerde naar de jaren 80 van de vorige eeuw!

Hieronder de uitslagen van maandag 28 februari! De overige wedstrijden in deze 2e ronde, worden gespeeld tussen 7 en 11 maart. Volgende week dus!

Ga voor beelden naar: http://www.sportsinterest.eu/media.htm

AVANTI 1 is gisteravond in Heerhugowaard in de 1/8 bekerfinale zeer sneu uitgeschakeld door FC Marlène 1. Na de reguliere speeltijd stond er een 3-3 gelijkspel op het scorebord en moesten strafschoppen de beslissing brengen en dat is zoals zo vaak niet aan AVANTI besteedt. Zo ook deze avond: terwijl Tim en Mo B. wel trefzeker waren, schoten zowel Majid als Handrit –de strafschoppenspecialist bij uitstek– de bal tegen de paal en was het FC Marlène die met de volle score na 4 beurten al zeker was van plaatsing voor de 1/4 finale.

AVANTI moest dus na de 3-4 overwinning van vorige week wederom naar Heerhugowaard afreizen, al was het ditmaal om de 1/8 bekerfinale te spelen. Met vol zelfvertrouwen ging AVANTI de strijd dan ook aan met het team van Kenneth Goudmijn, dat zo langzamerhand een angstgegner heeft aan AVANTI. En gezegd moet worden dat dat de eerste helft ook volledig weerspiegelde, want AVANTI was heer en meester in de 1e helft. Bij rust stond het echter slechts 2-0, waar 4 of 5-0 zeer zeker niet had misstaan.

In de 2e helft een ander FC Marlène, dat AVANTI meer onder druk begon te zetten en waar AVANTI het ook even moeilijk mee had. De aansluittreffer was dan ook terecht, maar al snel na deze treffer kon AVANTI weer orde op zaken stellen en werd de score op 1-3 gebracht. Een volledig onterecht gegeven strafschop waarbij Kees Thies zich heel sierlijk in het strafschopgebied liet vallen terwijl de bal niet eens in de buurt was, en waarin de meningen van beide scheidsrechters ook verschillend waren, leverde toch de 2-3 op en bracht FC Marlène weer terug in de wedstrijd. Vier minuten voor tijd kreeg AVANTI wederom middels een gele kaart aan de kant van FC Marlène de kans om de voorsprong naar twee doelpunten te brengen, maar waar dit eerder tot tweemaal toe wel lukte, was AVANTI nu niet succesvol. En waar AVANTI dus in faalde (het benutten van kansen) was FC Marlène één minuut voor tijd wel succesvol en betekende dit de gelijkmaker: 3-3. Dit werd dus tevens de eindstand en leverde het strafschoppenfeest op, waarin AVANTI dus minder trefzeker was dan FC Marlène en FC Marlène zich dus plaatste voor de 1/4 finale.

Een zure en sneue nederlaag dus voor AVANTI, maar wat gezien het spel wel heel veel zelfvertrouwen geeft naar de volgende, belangrijke competitiewedstrijd van volgende week. Want vrijdag 4 februari a.s. staat in Hoorn NH de uitwedstrijd tegen HV/Veerhuys gepland, een wedstrijd die heel beslissend en bepalend is voor het verdere competitieverloop van AVANTI.

Statistieken/scoreverloop:
01.47   gele kaart FC Marlène
02.42   0-1   Handrit Hoxhaj (Tim Hof)
17.55   0-2   Majid Allaui
rust
27.13   1-2  
31.12   gele kaart FC Marlène
32.02   1-3   Tim Hof (Handrit Hoxhaj)
32.54   2-3   (strafschop)
35.53   gele kaart FC Marlène
38.56   3-3

Strafschoppenserie FC Marlène – AVANTI: 4-2

FCEL 1 staat weer in de halve finale van de beker district zuid 1.

Na een moeizame overwinning op BZC 2 is FCEL voor de 2e keer op rij doorgedrongen naar de halve finale van de beker.

Na een 5-5 gelijkspel in de reguliere tijd was het FCEL dat de strafschoppen beter nam.

De loting voor de halve finales is nog niet bekend.

De 4 halve finalisten zijn FCEL 1, Verest Sport 1, FCV 1, en Bristolteam 1.