Eigenlijk stond de uitslag vooraf al bekend, ondanks dat in zaalvoetbal alles mogelijk is, maar tussen top 1e divisie en middenmoot hoofdklasse, zit zodanig kwaliteitsverschil, dat je hooguit 1 op 10 keer met een verrassing geconfronteerd zou kunnen worden.

Tegen de huidige top 4 uit de 1e divisie zou hoofdklasser VVS’46 er zeker drie verliezen, terwijl de vierde hooguit twijfelachtig zou zijn. Die vierde tegenstander, waar we op doelen, is BZV/Hommersen. Maar dan hebben we het ook over een burenruzie en spelen heel andere sentimenten een rol.

Vorig seizoen slaagde VVS er tot tweemaal aan toe in om te winnen van BZV en die twee overwinningen waren de mentale bagage in de hoop op een goed resultaat, waarmee vanuit Spanbroek richting Koog aan den Zaan werd gereisd.

Een moeizame reis ook nog, omdat de Spanbroekers wat moeite hadden om sporthal De Sprong te vinden, maar uiteindelijk gelukte dat toch.

Binnen 15 seconden na het beginsignaal van scheidsrechter Lars van Leeuwen, voor ons overigens een compleet nieuw gezicht, die bovendien niet onverdienstelijk stond te fluiten, wist VVS in welke heksenketel het terecht gekomen was.

Met, zeker voor de maandagavond, een goed gevulde tribune, lag de bal al achter keeper Niels Vriend voordat hij er erg in had.

De schiettent leek daarmee geopend, maar eerst kwam er nog een Zaans momentje van ‘oeps’ toen VVS de 1-1 achter keeper Harry Boon wist te schieten.

De manier waarop Chris Manuputty, VVS vervolgens duidelijk maakte, dat er voor de Westfriezen niet te halen viel in Koog aan den Zaan, zou eigenlijk verboden moeten worden. Zo ontiegelijk hard namelijk werd die 2-1 binnen geschoten, dat er wel gewonden hadden kunnen vallen.

Het was voor Kondo Budjang wel het zijn om gestaag de score op te voeren, alhoewel niet onvermeld mag blijven, dat 3 doelpunten middens tussenkomst van Spanbroekers binnen vielen.

Bij een 5-1 ruststand op het scorebord, maar tussen de oren 6-1 (zie de beelden), wisselden beide ploegen van speelhelft, maar VVS deed dat inmiddels met 1 speler minder.

Vlak voor rust kwam Frank Huibers van VVS namelijk op de bal te staan en liep daarbij een zodanige blessure (zwaar opgerekte enkelbanden) op, dat voor hem het seizoen ten einde is. Maar niet alleen het zaalvoetbalseizoen, over twee weken staat een wintersportvakantie gepland en het zou zomaar kunnen, dat dat alleen près- en après-ski gaat worden.

Overigens kreeg ook Huibers, net als eerder collega Leo Giovannangelo, een beeld van de geweldige Molukse gastvrijheid, die bij Kondo Budjang heerst, want de vakkundige verpakking waarmee de enkel van Huibers later op de avond huiswaarts keerde, was aangelegd door de verzorger van Kondo Budjang! Klasse!

Maar goed, daar hielden de Zaanse vriendelijkheden tijdelijk weer even op, want er moest nog een tweede helft afgewerkt worden. Een zakelijke tweede helft, want de wedstrijd was natuurlijk al gespeeld!

Bij 9-1 kreeg VVS de mogelijkheid om de score een iets draaglijker aanzien te geven, alhoewel de eerlijkheid gebied te zeggen, dat de Spanbroekers daar wel enkele mogelijkheden meer voor kreeg, maar op die momenten ontbrak de echte ‘killersmentaliteit’.

Kondo Budjang moest dus een tweede tegendoelpunt incasseren, maar vond daarin ook weer de motivatie om voor de ’10′ te gaan. Die kwam er ook, ook nog gevolgd door de 11, wat de eindstand bracht op 11-2.

Kondo Budjang bekert dus door, terwijl VVS’46 een leermoment kende, in een ambiance, die ons terugvoerde naar de jaren 80 van de vorige eeuw!

Hieronder de uitslagen van maandag 28 februari! De overige wedstrijden in deze 2e ronde, worden gespeeld tussen 7 en 11 maart. Volgende week dus!